Ang Hamon ng Isang Heneral
Ramdam ang tensyon sa loob ng Senado matapos ilabas ni Senator Ronald ‘Bato’ Dela Rosa ang kanyang matapang at walang preno na reaksyon sa limang kapwa mambabatas na lumagda sa Senate Resolution 395. Ang naturang resolusyon ay naglalayong hikayatin ang gobyerno na makipagtulungan sa imbestigasyon ng International Criminal Court (ICC) kaugnay sa madugong kampanya laban sa droga ng nakaraang administrasyon. Sa isang pagkakataon na puno ng tensyon at sarkasmo, diretsahang sinabihan ni Dela Rosa ang kanyang mga kasamahan na huwag maging ‘atat’ na makulong siya.
’Huwag Ninyong Pangunahan ang Probinsya’
Sa harap ng mga miyembro ng media, hindi itinago ni Bato ang kanyang inis. Para sa kanya, ang pagpirma sa resolusyon ay tila isang direktang pag-atake sa kanyang integridad bilang dating hepe ng Philippine National Police. ’Bakit kayo atat na atat na makulong ako?’ ang tanong na nagpabalikwas sa mga netizen at mga political analysts. Binigyang-diin ng senador na ang usapin ng soberanya ng Pilipinas ang nakataya rito, at hindi dapat basta-basta isuko ang hurisdiksyon ng ating mga korte sa isang banyagang institusyon. Malinaw ang mensahe ni Dela Rosa: naninindigan siyang wala siyang ginawang mali at handa siyang harapin ang anumang pagsubok, basta’t dumaan sa tamang proseso ng batas sa loob ng bansa.
Ang Bigat ng Reso. 395
Ang Senate Resolution 395 ay hindi lamang isang simpleng piraso ng papel. Ito ay sumisimbolo sa lumalalim na lamat sa loob ng Senado patungkol sa pananagutan sa nakaraang ‘War on Drugs.’ Ang limang senador na pumirma ay tila nagpapakita ng kanilang political will na buksan ang pintuan para sa mga imbestigador ng ICC. Sa panig naman ng mga tagasuporta ni Dela Rosa, ito ay maituturing na ‘betrayal’ o pagtataksil sa mga nakaraang polisiya. Ang bakbakan sa social media ay hindi rin nagpatumpik-tumpik; kanya-kanyang kampihan ang mga supporters at detractors habang hinihintay ang magiging susunod na hakbang ng mga mambabatas.
Bato: Hindi Susuko, Hindi Takot
Sa bawat salitang binitawan ni Dela Rosa, damang-dama ang kanyang pagkadismaya sa mga kasamahang mambabatas na sa halip na magkaisa ay tila naghahanap ng paraan upang maipit siya. ’Kung may ebidensya kayo, ilabas niyo. Pero huwag ninyong pangunahan ang hustisya,’ ang diin niya. Kitang-kita ang pagbabagong-anyo ng isang heneral na dati ay tagapagtanggol ng mga polisiya, at ngayon ay nasa posisyon ng pagtatanggol sa kanyang sariling pangalan. Ang kanyang mga pahayag ay hindi lamang patungkol sa ICC; ito ay patungkol sa kung sino ang may kontrol sa naratibo ng kasaysayan ng ating bansa.
Ang Harapang Hindi Inaasahan
Habang patuloy ang mainit na diskurso, isang malaking tanong ang nananatili: Hanggang saan ang itatagal ng ganitong uri ng politika sa Senado? Ang mga susunod na session ay inaasahang magiging mas mainit pa, lalo na’t hindi pa tapos ang diskusyon ukol sa ICC. Ang pahayag ni Dela Rosa ay isang paalala na sa mundo ng pulitika, ang alyansa ay madaling mawasak, at ang mga dating magkakasangga ay maaari ring maging matinding magkakalaban. Ang mamamayang Pilipino ay nanonood, nagmamasid, at naghihintay kung sino ang tunay na panig sa katotohanan at kung sino ang gumagamit lamang ng isyung ito para sa kanilang sariling politikal na agenda.
