Ang Tensyon sa Loob ng Seryosong Kamara
Hindi maitatago ang bigat ng hangin sa loob ng Senado nitong mga nakaraang araw. Habang ang bansa ay nakatutok sa mahahalagang usapin—mula sa ekonomiya hanggang sa seguridad—tila nagiging mas madalas ang mga ‘clashes’ sa pagitan ng ating mga mambabatas. Ngunit sa gitna ng ingay at mainit na palitan ng salita, isang boses ang naging hudyat ng pagbabalik sa disiplina: ang panawagan ni Senator Risa Hontiveros na panatilihin ang dignidad ng institusyon.
Sa isang seryosong pahayag, binigyang-diin ni Hontiveros na ang pagtatalo ay hindi kailangang humantong sa personalan o pagkawala ng respeto. ‘We can argue hard without lowering the dignity of this chamber,’ ani Hontiveros. Ito ay isang paalala na ang Senado, bilang ‘Upper House’ ng ating lehislatura, ay dapat magsilbing ehemplo ng propesyunalismo at pagtitimpi, kahit gaano pa kadalas magbanggaan ang mga magkakaibang ideyolohiya.
Hindi Batuhan ng Putik, Kundi Banggaan ng Ideya
Ang politika sa Pilipinas ay kilala sa pagiging ‘theatre.’ Minsan, ang mga sesyon ay nagiging entablado ng dramatikong sagutan na madalas ay mas nakakakuha ng atensyon kaysa sa mismong batas na pinag-uusapan. Ramdam ang frustration sa mukha ng mga senador kapag ang diskusyon ay lumalayo na sa katotohanan at napupunta na sa mga personal na banat. Dito pumapasok ang punto ni Hontiveros: ang tapang sa paninindigan ay hindi nasusukat sa lakas ng boses o sa tindi ng insulto, kundi sa lalim ng argumento.
Sa loob ng session hall, ramdam ang bigat ng bawat salita. Ang bawat ‘interpellation’ ay hindi lamang pagtatanong; ito ay pagsusuri sa mga polisiya na magtatakda ng kinabukasan ng bawat Pilipino. Kapag nawala ang dignidad sa loob ng bulwagan, ang mensahe ng batas ay nadudungisan. Nakakalungkot isipin na sa halip na maging productive ang sesyon, may mga pagkakataong nagiging ‘circus’ ang mga usapin na dapat sana ay seryosong pinag-iisipan.
Ang Hamon sa mga Mambabatas: Disiplina sa Gitna ng Init
Hindi lingid sa kaalaman ng publiko na ang mga senador ay may iba’t ibang ‘political color.’ Natural lamang ang pagkakaroon ng tensyon. Pero hanggang saan dapat umabot ang mainit na palitan? Ayon kay Hontiveros, ang ‘dignity of the chamber’ ay hindi lamang tungkol sa tradisyon; ito ay tungkol sa respeto sa institusyon na nagbibigay ng boses sa taumbayan. Kung ang mga mambabatas mismo ang hindi marunong rumespeto sa isa’t isa, paano na ang mga ordinaryong mamamayan na umaasang magiging maayos ang takbo ng ating gobyerno?
Ang pahayag ni Sen. Risa ay isang ‘wake-up call.’ Ito ay isang direktang hamon sa kanyang mga kasamahan na itaas ang antas ng diskurso. Sa isang demokrasya, ang oposisyon at administrasyon ay dapat na nagsisilbing ‘checks and balances’—hindi mga magkakaaway sa isang kalsada na nagbabatuhan ng masasakit na salita. Ang tunay na ‘hard arguments’ ay dapat nakatuon sa datos, sa batas, at sa kapakanan ng nakararami.
Sapat na Ba ang Respeto?
Sa ating pagsubaybay sa mga sesyon, nakikita natin ang mga pagkakataong ang init ng ulo ay nauuna sa lohika. Ang mga ‘walkouts,’ ang mga ‘point of order’ na madalas ay ginagamit para lamang makapagsalita, at ang mga ‘ad hominem’ attacks ay nagpapakita lamang ng kahinaan ng argumento. Ang panawagan ni Hontiveros ay hindi lamang para sa mga kasamahan niya sa Senado; ito ay mensahe para sa ating lahat. Bilang mga Pilipino, dapat nating demand-in ang mataas na antas ng usapin mula sa ating mga lider.
Nananatiling bukas ang ating mga mata. Ang Senado ay hindi lamang isang gusali sa Pasay; ito ay ang sentro ng ating mga mithiin bilang isang bansa. Kung ang mga lider natin ay kaya namang mag-usap nang mahinahon kahit magkakaiba ang panig, marahil ay mas magiging maayos din ang ating lipunan. Ang dignidad ng Senado ay repleksyon ng dignidad ng bawat Pilipino. Panahon na para bumalik sa tunay na trabaho: ang pagsisilbi nang may talino, prinsipyo, at higit sa lahat, respeto.
