Harang sa Pedestrian Lane: Obstacle Course ba ang Daanan ng Tao?

Isang Hamon sa Paglalakad

Sa gitna ng mainit na kalsada at trapikong tila walang katapusan, ang mga pedestrian ay may inaasahang kanlungan: ang pedestrian lane. Ito ang marka sa kalsada na dapat sana ay magbibigay ng seguridad sa mga naglalakad upang makatawid nang ligtas. Subalit, ano ang mangyayari kung ang mismong daanang ito ay ginawang ‘obstacle course’ ng mga ilegal na harang? Sa isang viral na ulat ng 24 Oras, lantaran ang reklamo ng mga commuters tungkol sa mga harang na nakalagay mismo sa gitna o dulo ng mga tawiran.

Ang Mapanganib na ‘Obstacle Course’

Isipin mo ito: galing ka sa isang mahabang shift sa trabaho, pagod, at nagmamadaling makauwi. Pagdating mo sa pedestrian lane, imbes na maluwag na daanan, bubungad sa iyo ang mga konkretong harang, mga poste na hindi inayos, o kaya naman ay mga makeshift na harang na ginawa ng mga pribadong establisyimento. Hindi lang ito nakakaabala; ito ay direktang banta sa kaligtasan. Ang mga matatanda, bata, at mga persons with disabilities (PWDs) ang siyang pinaka-apektado sa ganitong uri ng kapabayaan.

Ang katotohanan ay simple: ang pedestrian lane ay para sa tao, hindi para sa mga obstruction. Ang paglalagay ng harang dito ay hindi lang maling disiplina—ito ay paglabag sa mga batas trapiko na dapat sana ay mahigpit na ipinapatupad. Bakit hinahayaan ng mga lokal na pamahalaan at mga awtoridad na maging ganito ang kalakaran? Ang sagot ay madalas na nakatago sa likod ng ‘lack of coordination’ o ‘pagpapasa ng responsibilidad’ sa pagitan ng mga ahensya.

Bakit Ito Hinahayaan?

Ang nakakadismaya sa sitwasyong ito ay ang tila ‘dedma’ na attitude ng ilan. Minsan, ang mga harang ay gawa ng mga tindahan na gustong protektahan ang kanilang mga parking space, o kaya naman ay mga proyekto ng gobyerno na naiwan lang at hindi na naalis matapos ang konstruksyon. Ang kawalan ng proactive na monitoring ay nagreresulta sa mga delikadong kondisyon sa kalsada. Bilang mga mamamayan, tayo ang siyang nagdurusa sa kawalan ng malasakit ng mga taong dapat ay nagpapanatili ng kaayusan sa ating mga lansangan.

Ang Panawagan para sa Aksyon

Hindi pwedeng manatili na lamang tayong tahimik. Ang mga pedestrian lane ay hindi dekorasyon lamang sa kalsada; ito ay mga imprastraktura ng buhay. Ang bawat harang na hindi natatanggal ay isang posibleng sanhi ng aksidente. Ang mga awtoridad, partikular ang mga traffic enforcers at mga local government units, ay kailangang kumilos na. Hindi sapat ang mag-isyu ng memo; kailangan ng ‘boots on the ground’ para linisin ang mga sagabal na ito.

Ang pagdisiplina sa mga kalsada ay nagsisimula sa pagtanggal ng mga maling nakasanayan. Kung may mga harang, dapat itong alisin agad. Kung may mga violator, dapat silang patawan ng kaukulang parusa. Hindi dapat maging ‘obstacle course’ ang ating mga lungsod para sa mga ordinaryong mamamayan. Ang kaligtasan sa kalsada ay karapatan, hindi pribilehiyo.

Pagbabago sa Disiplina

Sa huli, ang usaping ito ay sumasalamin din sa ating kultura sa kalsada. Minsan, tayo rin bilang mga motorista ay hindi nagbibigay ng tamang respeto sa pedestrian lanes, at kung dagdagan pa ito ng mga physical obstructions, lalong lumiliit ang espasyo para sa mga naglalakad. Oras na para magbago. Oras na para ibalik ang kalsada sa mga taong gumagamit nito sa tama at ligtas na paraan. Ang boses ng mamamayan ang siyang magsisilbing presyur sa mga nasa pwesto—huwag tayong tumigil hangga’t hindi natin nakikita ang malinis at ligtas na mga pedestrian lanes sa bawat kanto ng ating mga lungsod.

Tags: pedestrian lane, road safety, MMDA, traffic news, LTO, road obstructions

About The Author

Scroll to Top