Isang Insidenteng Hindi Dapat Pinalalagpas
Hindi ordinaryong araw sa Pasay ang naganap matapos uminit ang ulo ng publiko dahil sa isang nakakabahala at hindi katanggap-tanggap na insidente sa loob mismo ng bulwagan ng Senado ng Pilipinas. Sa gitna ng mga seryosong deliberasyon at pagtalakay sa mga batas na huhubog sa ating kinabukasan, isang pangyayari ang yumanig sa seguridad at integridad ng institusyong ito—ang paggamit ng baril sa loob ng mismong gusali. Hindi ito simpleng usaping administratibo; ito ay paglapastangan sa sagradong espasyo kung saan dapat ay batas at katuwiran ang nangingibabaw, hindi ang dahas.
‘Pambabastos na ‘Yan!’
Mariin at walang takot na binatikos ni Senadora Risa Hontiveros ang pangyayari. Sa kanyang pahayag, kitang-kita ang tensyon at pagkadismaya. Hindi niya pinalampas ang pagkakataon upang tawagin ang pansin ng lahat: ‘Pambabastos na ‘yan!’ Ang katagang ito ay hindi lamang sumasalamin sa kanyang emosyon, kundi sa damdamin ng bawat mamamayang nakakaunawa sa bigat ng nangyari. Ang Senado ay itinuturing na ‘upper chamber’ ng ating Kongreso, isang lugar na dapat ay may pinakamataas na antas ng seguridad at disiplina. Kung ang ganitong klaseng pangyayari ay kayang mangyari sa loob ng sentro ng demokrasya, ano pa ang inaasahan natin sa labas nito?
Suriin ang Seguridad: Nasaan ang Proteksyon?
Ang tanong na bumabagabag sa lahat ay simple ngunit napakalalim: Paano ito nakalusot? Ang Senado ay may mahigpit na protokol. May mga security personnel, may mga metal detectors, at may mga check-points na dapat sana ay nagsisilbing harang laban sa anumang uri ng armas. Ang pagkakapasa ng isang insidenteng may kaugnayan sa baril ay nagpapahiwatig ng posibleng ‘lapses’ o pagkukulang sa seguridad. Hindi pwedeng idaan sa ‘sorry’ ang ganitong uri ng pagkakamali. Ang mga empleyado, bisita, at mga senador mismo ay nararapat na ligtas habang ginagampanan ang kanilang tungkulin.
Dahas laban sa Diskurso
Nakakaalarma na sa modernong panahon, may mga indibidwal pa ring pinipiling daanin sa dahas ang kanilang mga hinaing o sigalot. Ang Senado ay lugar ng debate, ng salpukan ng mga ideya, at ng pagpapalitan ng matatalinong argumento. Kapag ang baril ang nagsalita, ang demokrasya ay nananahimik. Hindi tayo maaaring pumayag na gawing ‘wild west’ ang ating mga institusyon. Ang bawat bala na maaring makapinsala sa loob ng bulwagan ay bala rin na sumisira sa tiwala ng taumbayan sa ating mga lider.
Panawagan para sa Pananagutan
Hindi sapat na masabing ‘imbestigasyon’ lamang ang gagawin. Kailangan ng konkretong hakbang at agarang pagbabago sa sistema ng seguridad. Sino ang dapat managot? Ano ang mga sanction na ipapataw sa mga nagkulang? Ang taumbayan ay nagbabantay. Hindi na uubra ang mga ‘whitewash’ o mga imbestigasyong natatapos lang sa wala. Ang insidenteng ito ay dapat magsilbing wake-up call para sa lahat ng mga nasa posisyon na ang kanilang pribilehiyo ay may kalakip na responsibilidad, at ang pagrespeto sa institusyon ay nagsisimula sa tamang pag-uugali ng bawat isa sa loob nito.
Ang Hamon sa mga Mambabatas
Sa gitna ng usaping ito, hinahamon natin ang mga senador na patunayan na ang Senado ay nananatiling matibay na haligi ng ating bansa. Huwag hayaang madungisan ang pangalan ng institusyon dahil sa kapabayaan o kawalan ng disiplina ng iilan. Ang baril ay para sa pagtatanggol, hindi para sa pagtatakot o pagpapakitang-gilas sa loob ng opisina ng bayan. Nananatiling nakatutok ang ating mga mata, hindi dahil sa atin, kundi dahil sa pagmamahal sa bayan na hindi dapat binabastos ng sinuman.
